Yılmaz çıktıysan
Senin sorunun insanlarla değil, insanların saçmalamasıyla. Yılmaz gibi bir cümledeki mantık hatasını duyduğun an içindeki müfettiş uyanır: "Bir dakika, bu ne demek şimdi?" Ve beş liralık bir poşet meselesi bir anda prensip davasına döner. Aslında çok az şey istiyorsun: kuralların mantıklı olması, insanların dediğini yapması, kimsenin sana "sistem öyle abi" dememesi. Sonuç: genelde haklısın, sadece haklı olman bazen yirmi dakika sürüyor.
En baskın taraf
Saçmalığı herkesten önce görür, tek cümleyle yerle bir edersin.
"Hayır" demeyi biliyorsun ve bunu bir paragrafla değil, tek kelimeyle yapabiliyorsun. Garson yanlış siparişi getirdiğinde yutkunup yemezsin, geri gönderirsin. Saçma bir plana "Ben yokum" dersin, üstelik gerekçeni madde madde sıralarsın. İnsanlar seninle ne yaşayacağını bilir: sürpriz yok, sadece netlik.
Gizli ama çok ondan olan taraf
Susman gereken yerde susmayınca küçük mesele büyür.
Her şeye itiraz eden biri gibi görünüyorsun ama içeride çok adil olmaya çalışıyorsun. Kızdığın şey kişi değil, mantıksızlık. Ne var ki ton öyle bir çıkıyor ki karşı taraf sadece sesini hatırlıyor. Eve dönünce "Haklıydım ama biraz yüksek sesle haklıydım" diye düşündüğün de oluyor.
İlişkilerde
Sevdiğine de iğne batırırsın ama yanından da ayrılmazsın.
Sevdiğin insanla oyun oynamazsın; kırıldıysan söylersin, bir şey istiyorsan açık açık istersin. Sana "yok bir şey" deyip üç gün surat asan biri sende sistem hatası verir. Yanında rahat edilmek için tek şart lafı dolandırmamak. Karşılığında insanlar sözü kesin, arkasından konuşmayan birini kazanır.
Kriz anında
Kriz anında sesini yükseltir, suçu hemen başkasına bulursun.
Bir şey ters gittiğinde ilk hamlen sorumluyu bulup durumu net bir dille anlatmaktır; gerekirse müdürü çağırırsın. Tartışma uzarsa sakinleşmek yerine argümanlarını sıralamaya başlarsın. Kriz genelde çözülür, ama arada küçük bir seyirci kalabalığı da oluşur. Sonra bir çay söyleyip her şeyin normal olduğunu ilan edersin.
İyi gelenler
- Dediğini yapan, saatine uyan insanlar
- Kuralları gerçekten mantıklı olan yerler
- Sessiz bir akşam ve kendi koltuğun
- Haklı çıktığın bir tartışmanın son cümlesi
Yoranlar
- "Sistem öyle, yapacak bir şey yok" cevabı
- Beş dakikalık işi iki saate yayan prosedürler
- İma, laf sokma ve dolambaçlı mesajlar
- Soruyu cevaplamak yerine konuyu değiştirenler
Çevresi onu nasıl görüyor
Çoğu kişi seni huysuz ve inatçı sanar. Fark etmedikleri şey şu: kimse cesaret edemediğinde o saçma kuralı sorgulayan hep sensin.
Küçük kişilik yorumu
Senin olayın şu: dünyayı bir kullanım kılavuzu gibi okuyorsun ve kılavuzda yazmayan her saçmalık seni kişisel olarak ilgilendiriyor. Bu seni hem güvenilir hem izlemesi keyifli yapıyor. Sadece şunu unutma: her tartışmayı kazanman gerekmiyor, bazılarını gülerek yarıda bırakmak da bir zafer sayılır. Sesini bir ton kısınca haklılığın daha görünür oluyor.
Uygun olabilecekler
- Ortam: Kuralları açık, işleyişi mantıklı ve kalabalık olmayan yerler
- İnsan tipi: Lafı dolandırmayan, kuru esprini anlayan biri
- Ritim/yaklaşım: Önce net söyle, sonra bir nefes al, sonra detaya gir
