GİBİ

Gibi testinde neler soruluyor?

On sahne, her birinde beş tepki. Aşağıda sorulara ve seçeneklere bir göz atabilirsin; cevaplamak için yukarıdan teste başla.

1. Arkadaşın açıkça mantıksız bir şey söylüyor.

   • Lafını bitirmesini beklemem; “Sen ciddi misin?” deyip iğneyi batırırım.
   • Hemen düzeltirim; konuyu bir kitapta okuduğum bilgiyle açıklamaya çalışırım, tabii yarısını yanlış hatırlarım.
   • Söylediği şeyin en küçük ayrıntısına takılırım; asıl konuyu unutup onu sorgularım.
   • Alaycı bir gülümsemeyle dinlerim, sonra herkesin önünde mantığını tek cümleyle yerle bir ederim.
   • Kendimden emin bir tavırla “Aslında olay şöyle” diye başlarım; sonunda ben de saçmalarım.

2. Beş dakikalık iş iki saattir sürüyor.

   • Hiç acele etmem; beklerken yanımdakiyle tamamen alakasız bir sohbete dalarım.
   • Sigaramı yakar, söylenmeye başlarım; işin neden bu kadar uzadığını herkese tek tek anlatırım.
   • İşi daha verimli hâle getirecek bir öneri sunarım; dinleyen olmayınca bozulurum.
   • İşin hangi adımda tıkandığını merak eder, görevliye tuhaf ayrıntılar sorarım.
   • Görevliye iğneleyici bir laf sokarım; iş daha da uzar ama haklı çıktığım için keyfim yerinde.

3. Bir konuda aslında bilgin yok ama fikrin soruluyor.

   • Bilmesem de bilir gibi konuşurum; kulağıma çalınmış iki terimle uzun bir açıklama yaparım.
   • Bilmediğimi dürüstçe söylerim, sonra konuyla ilgisiz ama ilginç bir ayrıntı eklerim.
   • Kendimden emin bir hükmü pat diye veririm; yanılsam bile geri adım atmam.
   • Entelektüel bir havayla “Bu biraz karmaşık bir mesele” der, lafı dolandırırım.
   • Soruyu bir süre düşünür, herkes unutmuşken beklenmedik bir cevapla gelirim.

4. Arkadaşın seni saçma bir plana ikna ediyor.

   • Planın ne kadar saçma olduğunu sayıp dökerim; sonra yine de ilk ben katılırım.
   • Planı mantıklı bir çerçeveye oturtmaya çalışırım; tabii sonunda en saçma durumu ben yaşarım.
   • Sakin sakin “olur” derim; neye bulaştığımı ancak iş işten geçince fark ederim.
   • Alay ede ede kabul ederim; işler sarpa sarınca “ben demiştim” diyebilmek için.
   • Kendimi planın beyni ilan ederim; kimse sormadan stratejiyi ben belirlerim.

5. Haksız olduğunu fark ettiğinde ne yaparsın?

   • Sessizce kabul ederim; özür dilerken bile alakasız bir ayrıntıyı düzeltmeden duramam.
   • Haksız olduğumu asla kabul etmem; konuyu çevirip karşı tarafı suçlu çıkarırım.
   • Haklı olduğumu kanıtlayacak bir teori uydururum; işler daha da karışır.
   • Hemen özür dilerim; o kadar içten dilerim ki ortam tuhaflaşır.
   • Haksız olduğumu anlayınca sesimi yükseltirim; en iyi savunma saldırıdır.

6. Küçük bir mesele prensip meselesine dönüşüyor.

   • Meseleyi felsefi bir tartışmaya çeviririm; kimse beni anlamasa da prensip prensiptir.
   • Kimsenin dikkat etmediği bir ayrıntıyı fark eder, meseleyi oradan büyütürüm.
   • Geri adım atmam; inadına sonuna kadar giderim, bedeli ne olursa olsun.
   • Tutarlı görünmek için ilkemi tekrar tekrar anlatırım; sonunda ben bile ikna olmam.
   • Sakin kalırım ama beklenmedik bir anda bambaşka bir prensip ortaya atarım.

7. Bir işletmede sana saçma kural uygulanıyor.

   • Kuralı koyanı çağırtır, alaycı bir dille kuralın saçmalığını yüzüne vururum.
   • Kuralın mantıksız olduğunu kibar ama ukala bir dille açıklarım; kimse ikna olmaz.
   • Kurala uyarım ama ayrıntılarını o kadar çok sorarım ki görevli pes eder.
   • Kuralı delmenin yolunu bulurum; yakalanınca da haklıymışım gibi davranırım.
   • Müdürle konuşmak isterim; konuşmanın sonunda yanlış anlaşılan yine ben olurum.

8. Arkadaş grubunda kavga çıkıyor.

   • Kavganın ortasında herkesin unuttuğu küçük bir ayrıntıyı hatırlatırım; ortam bir anda donar.
   • Kavgayı ben başlatmasam da en sivri lafları ben ederim.
   • Arabulucu olmaya çalışırım ama konuşmam yüzünden herkes bana döner.
   • Sakin sakin izlerim; sonra hiç beklenmedik bir tarafı tutarım.
   • Herkesin zaafını tek tek söylerim; kavga biter ama herkes bana küser.

9. Birinin cümlesindeki mantık hatasını fark ediyorsun.

   • Hemen düzeltirim; bilgiçlik taslamak için fırsat kaçırmam.
   • Fark ederim ama asıl hatayı değil, kimsenin umursamadığı başka bir ayrıntıyı düzeltirim.
   • Hatayı yakaladığım an alaycı bir lafla karşımdakini mahcup ederim.
   • Uzun bir açıklama yaparım; açıklamamın ortasında kendi mantık hatama düşerim.
   • Bir süre sessiz kalırım; sonra kimsenin beklemediği bir anda “ama bu olmaz ki” derim.

10. Günün sonunda olay neden büyüdü?

    • Çünkü susmam gereken yerde susmadım; ama haklıydım.
    • Çünkü her şeyi mantıkla çözebileceğimi sandım.
    • Çünkü herkesin önemsemediği bir ayrıntıya takıldım.
    • Çünkü kimseye geri adım atmadım; inat benim yakıtım.
    • Çünkü kendimi herkesten akıllı sandım; sonunda durumu ben karıştırdım.